رستمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رستمان . [ رُ ت َ ] (اِخ ) دهی از دهستان خورخوره ٔ بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج . سکنه ٔ آن ٣٤٠ تن . آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات و لبنیات و حبوب و عسل . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
رستمان . [ رُ ت َ ] (اِخ ) تیره ای از ایل کلهر کردستان . رجوع به جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٢ شود.