رزق مملوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزق مملوک . [ رِ ق ِ م َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یکی از رزق های چهارگانه در عرف مشایخ، و آن آن است که ذخیره ٔ شخص باشد از درم و جامه و اسباب دیگر. (از کشاف اصطلاحات الفنون ). و رجوع به رزق و رزق مقسوم و رزق موعود و رزق مضمون شود.