رزق مقسوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزق مقسوم . [ رِ ق ِ م َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در عرف مشایخ یکی از رزقهای چهارگانه است و آن عبارت است از رزقی که در ازل قسمت شده و در لوح محفوظ نوشته شده است . (از کشاف اصطلاحات الفنون ). و رجوع به رزق و رزق مضمون و رزق مملوک و رزق موعود شود : ز دنیا قسم ما غم خوردن آمد نشاید خوردن الا رزق مقسوم . سعدی .