رزخ

رزخ . [ رَ ] (ع مص ) درخستن به نیزه . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ). به سر نیزه زدن کسی را. (از اقرب الموارد).

رزخ . [ رَ ] (ع اِ) آهن بن نیزه . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).