رزح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزح . [ رُزْ زَ ] (ع ص، اِ) ج ِ رازح . شتران لاغر. (از منتهی الارب ). ابل رزح ؛ شتران لاغر.ج ِ رازح، به معنی شتر افتاده از لاغری . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به رازح شود.
رزح . [ رَ ] (ع مص ) نیزه زدن کسی و خسته کردن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).