رزجاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزجاهی . [ رَ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن احمد رزجاهی شافعی ادیب بسطامی، مکنی به ابوعمرو. وی از ابوبکر اسماعیلی و جز او روایت شنید و ابوبکر احمدبن حسین بیهقی و جز او از وی روایت دارند. رزجاهی بسال ٤٢٦ هَ . ق . در بسطام درگذشت . (از لباب الانساب ).
رزجاهی . [ رَ ] (ص نسبی ) منسوب است به رزجاه که از دیه های بسطام باشد. (از انساب سمعانی ).