رزاسس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزاسس . [رُ س ِ ] (اِخ ) رزاس . برادر سپیتربات داماد داریوش که والی ولایت ینیانی بود ودر جنگ ایران و یونان بدست خود اسکندر کشته شد. رزاس برادر وی بلافاصله به اسکندر حمله کرد و چنان ضربتی بر فرق اسکندر نواخت که کلاه اسکندر پرید و دستش زخمی شد. رجوع به ایران باستان ج ٢ ص ١٢٥٢ و ١٢٥٥ شود.