رزء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزء. [ رُزْءْ ] (ع اِ) مصیبت و آفت و آسیب . ج، اَرْزاء. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). مصیبت بزرگ . پیش آمد بد. (فرهنگ فارسی معین ). مصیبت، و گویند مصیبت بزرگ . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رزء. [ رُزْءْ ] (ع اِ) مصیبت و آفت و آسیب . ج، اَرْزاء. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). مصیبت بزرگ . پیش آمد بد. (فرهنگ فارسی معین ). مصیبت، و گویند مصیبت بزرگ . (از اقرب الموارد).