رزء

(رُ) [ ع. ] (اِ.) مصیبت بزرگ، پیش آمد بد. ج. ارزاء<br>

(رُ) [ ع. ] (اِ.) مصیبت بزرگ، پیش آمد بد. ج. ارزاء

رزء. [ رُزْءْ ] (ع اِ) مصیبت و آفت و آسیب . ج، اَرْزاء. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). مصیبت بزرگ . پیش آمد بد. (فرهنگ فارسی معین ). مصیبت، و گویند مصیبت بزرگ . (از اقرب الموارد).