رذیلت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ لَ) [ ع. رذیلة ] (اِمص.) فرومایگی، پستی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ لَ) [ ع. رذیله ] (اِمص.) فرومایگی، پستی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رذیلت . [ رَ ل َ ] (ع اِمص ) رذیلة. رذیله . ناکسی و فرومایگی . (غیاث اللغات از صراح اللغة). آهو. ضد فضیلت . رذیله . (یادداشت مؤلف ). رجوع به رذالت و رذیلة و رذیله شود.