رذمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رذمان . [ رَ ذَ ] (ع مص ) مصدر به معنی رَذْم .(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). روان گردیدن بینی کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به رَذْم شود.
رذمان . [ رَ ذَ ] (ع اِ) جماعت اندک . گویند: هو فی رذمان من الناس ؛ یعنی او در میان مردمانی ناافزون است . (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).