رذالت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رذالت . [ رَ ل َ ] (ع اِمص ) رَذالة. ناکسی و فرومایگی و پستی فطرت و دون طبعی . (ناظم الاطباء). پستی .ناکسی . فرومایگی . دنائت . خست . خساست . حقارت . سفالت .(یادداشت مؤلف ). و رجوع به رَذالة و رُذالة شود. ♦ رذالت داشتن ؛ ناکس و فرومایه بودن و پست فطرت بودن . (ناظم الاطباء).