ردک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ردک . [ رُ دَ ] (اِ مصغر) مخفف رودک است که مصغر رود باشد. (از فرهنگ لغات شاهنامه ). رجوع به رود و رودک شود.
ردک . [ رَ دَ / رَ ] (ع اِ) فعل آن نیامده و مستعمل از آن جاریة رودکة و مرودکة است . (منتهی الارب ). فعل آن نیامده و مستعمل از آن جاریة رودکة و مرودکة دختر نوجوان خوب صورت و غلام رودک و مُرَوْدَک کودک نوجوان خوش شکل است . (آنندراج ).