رده برکشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رده برکشیدن . [ رَ دَ / دِ ب َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) رده کشیدن . صف کشیدن . صف برکشیدن : رده برکشید از دو رویه سپاه به سر بر نهاده از آهن کلاه . فردوسی . رده برکشیدند از آنسوی رود فرستاد نزد سپهبد درود. فردوسی . رده برکشیدند ایرانیان ببستند خون ریختن را میان . فردوسی . چو از دور طوس سپهبد بدید سپه آنچه بودش رده برکشید. فردوسی . رده برکشیدندو برشد خروش سپهدار ایران برآمد به جوش . فردوسی . دو لشکر چو در هم رسیدند تنگ رده برکشیدند و برخاست جنگ . اسدی . هم اندربر که رده برکشید سزا جای ده پهلوان برگزید. اسدی . ♦ رده برکشیده ؛ صف کشیده . رده کشیده . صف زده . بردیف ایستاده : سپه را رده برکشیده بماند خود و نامداران و گردان براند. فردوسی . رده برکشیده سپاه از دو میل بدست چپش هفتصد ژنده پیل . فردوسی . رده برکشیده همه یکسره چو بهرام و گرگین ابر میسره . فردوسی . رده برکشیده بسی پهلوان برسم بزرگان کمر بر میان . فردوسی . ◄ به صف واداشتن . رده کردن . ردیف کردن . به صف درآوردن : کنون برکشیدم سپه را رده هوا شد چو دیبا به زر آژده . فردوسی . فرخزاد چون روی ماهوی دید سراسر سپاهش رده برکشید. فردوسی .