رخوگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخوگر. [ رَ گ َ ] (ص مرکب ) رفوگر. (ناظم الاطباء). رفوگر که رکوگر نیز گویند. (از شعوری ج ٢ ص ٥). اما ظاهراً مصحف آن یا لهجه ای از آن باشد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخوگر. [ رَ گ َ ] (ص مرکب ) رفوگر. (ناظم الاطباء). رفوگر که رکوگر نیز گویند. (از شعوری ج ٢ ص ٥). اما ظاهراً مصحف آن یا لهجه ای از آن باشد.