رخنه گشتن

رخنه گشتن . [ رَ ن َ / ن ِ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) سوراخ گشتن . سوراخ شدن . شکاف برداشتن . رخنه شدن : زآن نکرد آهنگ شیر شرزه از بیم سنانش رخنه گشتی چرخ و جستی برج شیر از آسمانش . فرخی . در عافیت آبادت از رخنه درآمد غم پس رخنه چنان گشتی کآباد نخواهی شد. خاقانی .