رخف

رخف . [ رَ خ ِ ] (ع ص، اِ) سنگ نرم سبک . (از اقرب الموارد).

رخف . [ رَ ] (ع مص ) رَخَف . مصدر به معنی رخافة. (ناظم الاطباء). تنک و سست گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). تنک شدن . (تاج المصادر بیهقی ). سست و آبکی شدن خمیر. (از اقرب الموارد). رجوع به رخافة شود.

رخف . [ رَ خ َ ] (ع مص ) رَخْف . رخافة. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به رخافة و رَخْف شود.