رخصت داشتن

رخصت داشتن . [ رُ ص َ ت َ ] (مص مرکب ) اذن و اجازه داشتن . (ناظم الاطباء). دستوری داشتن : همانا که این رخصت از بهر خدمت ز درگاه صدر معظم ندارم . خاقانی . رفت ولی زحمت پایی نداشت جست ولی رخصت جایی نداشت . نظامی . شیوه ٔ ارباب همت نیست جود ناتمام رخصت دیدار داری طاقت دیدار ده . صائب . رخصت بوسه اگر از لب جامی داری تلخ منشین که عجب عیش مدامی داری . صائب (از آنندراج ).