فرهنگ لغت

رخبیره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رخبیره . [ رَ رَ / رِ ] (اِ) رخبینه . آب پنیر که به عربی ماء جبن گویند و در برخی از فرهنگها به معنی دوغ و در بعضی ماست خشک شده (کشک ) آمده، ولی همه ٔ فرهنگها در اینکه از جنس شیر و ماست بدست می آید اتفاق دارند. (از شعوری ج ٢ ص ١٥). و رجوع به رخبین و رخبینه شود.

معنی رخبیره | فرهنگ لغت