رخاوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ وَ) [ ع. رخاوة ] (اِمص.) سستی، نرمی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ وَ) [ ع. رخاوه ] (اِمص.) سستی، نرمی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخاوت . [ رَ وَ ] (ع اِمص ) نرمی و سستی . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). سستی . (غیاث اللغات ) (از صراح اللغة). ◄ فراخی زیست . (منتهی الارب ). رجوع به رخاوة شود.