رخاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ) [ ع. ] (اِمص.) فراوانی نعمت، فراخ شدن زندگانی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رُ) [ ع. ] (اِ.) باد نرم.
(رَ) [ ع. ] (اِمص.) فراوانی نعمت، فراخ شدن زندگانی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رخاء. [ رَ ] (ع مص ) سست و نرم گردیدن . (ناظم الاطباء). سست و نرم شدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به رَخا شود. ◄ فراخ زیست شدن . (آنندراج ). فراخ زیست گردیدن . (از اقرب الموارد).