فرهنگ لغت

رخ کن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رخ کن . [ رُ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان چناران بخش حومه ٔ شهرستان مشهد. سکنه ٔ آن ٨٦ تن . آب آن از چشمه . محصول عمده ٔ آن غلات و بنشن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).

معنی رخ کن | فرهنگ لغت