رحوان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رحوان . [ رَ ح َ ] (ع اِ) به صیغه ٔ تثنیه، دو سنگ آسیا. (ناظم الاطباء). تثنیه ٔ رَحا (رَحی ̍). (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).