رحموت

(رَ حَ) [ ع. ] (اِمص.) بخشودگی، مهربانی.<br>

(رَ حَ) [ ع. ] (اِمص.) بخشودگی، مهربانی.

رحموت . [ رَ ح َ ] (ع اِ) مشتق از رحمت . (مفاتیح العلوم ). مشتق از رحمة، یقال : رهبوت خیر لک من رحموت ؛ ای لان ترهب خیر لک من اَن ْ ترحم ؛ یعنی ترسانیدن برای تو بهتر است از اینکه مهربانی کرده شوی . و لم تستعمل الا مزدوجاً. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). بخشودن . (تاج المصادر بیهقی ). مهربانی عظیم و آن مصدر است و بقولی اسم است که افاده ٔ معنی مصدری کند. (از اقرب الموارد).