رحمت بردن

رحمت بردن . [ رَ م َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) یا رحمت بردن بر کسی . رحمت آوردن . رحم کردن . شفقت ورزیدن . ترحم نمودن . رقت نمودن : نوازنده تر زآن شد انصاف شاه که رحمت برد خاصه بر بی گناه . نظامی (از آنندراج ). گفتا نه که من بر حال ایشان رحمت می برم . (گلستان ). مشو تا توانی ز رحمت بری که رحمت برندت چو رحمت بری . (بوستان ). ◄ مورد رحمت باد و درود مردم واقع شدن .