رحض

رحض . [ رَ ] (ع مص ) جامه شستن . (دهار) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد). شستن جامه و جز آن . (ناظم الاطباء). شستن چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). و منه الحدیث فی اوانی المشرکین : ان لم تجدوا غیرها فارحضوها بالماء. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ عرق آوردن تب زده . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رُحِض َ المحموم ُ(مجهولاً)؛ گرفت عرق تبدار را. (از اقرب الموارد).

رحض . [ رَ ] (ع اِ) مشک دریده . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ). مشک کهنه ٔ کوچکی که آب در آن سردتر از مشکهای دیگر باشد. (ازاقرب الموارد). ◄ توشه دان کهنه . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).