رحرحان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحرحان .[ رَ رَ ] (ع ص ) رحراح . رحرح . رجوع به رحراح شود.
رحرحان . [ رَ رَ ] (اِخ ) کوهی است نزدیک عکاظ. (از اقرب الموارد). کوهی است نزدیک عکاظ و در آنجا میان بنی عامر جنگ واقع شده . (منتهی الارب ). زمینی است نزدیک عکاظ و گویند در آن دو جنگ است، نخست بین بنی دارم و بنی عامربن ِ صعصعة، و دوم میان تمیم و بنی عامر. نابغة الجعدی گوید : هلا سألت بیومی رحرحان و قد ظن الهوازن ان العز قد زان . (از مجمع الامثال میدانی ). و رجوع به عقدالفرید ج ٣ ص ٣٥٦ و ج ٦ ص ٨ و ٩ و ١٠ و ١٦و معجم البلدان ج ٤ شود.