رحاض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحاض . [ رُ ](ع اِ) عرقی که در تب زده آید. (ناظم الاطباء). اسم است از رحض به معنی عرق آوردن تب زده . (منتهی الارب ).
رحاض . [ رَح ْ حا ] (ع ص ) جامه شوی . (مهذب الاسماء) (ملخص اللغات حسن خطیب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحاض . [ رُ ](ع اِ) عرقی که در تب زده آید. (ناظم الاطباء). اسم است از رحض به معنی عرق آوردن تب زده . (منتهی الارب ).
رحاض . [ رَح ْ حا ] (ع ص ) جامه شوی . (مهذب الاسماء) (ملخص اللغات حسن خطیب ).