رحابت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحابت . [ رَ ب َ ] (ع اِمص ) رَحابة. وسعت . پهناوری : چه مسالک اوهام را نهایت رحابت و مناهج افهام را غایت فسحت در قصص و اخبار باشد. (تاریخ بیهق ص ١١). و رجوع به رحابة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحابت . [ رَ ب َ ] (ع اِمص ) رَحابة. وسعت . پهناوری : چه مسالک اوهام را نهایت رحابت و مناهج افهام را غایت فسحت در قصص و اخبار باشد. (تاریخ بیهق ص ١١). و رجوع به رحابة شود.