رحاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رحاب . [ رُ ] (ع ص ) فراخ و گشاد از هر چیزی . (ناظم الاطباء). فراخ . (دهار). فراخ از هر چیزی . (منتهی الارب ). ♦ امراءة رحاب ؛ زن پهناور. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ♦ قِدْر رحاب ؛ دیگ فراخ . (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ جای فراخ گشاد. (از اقرب الموارد).
رحاب . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رَحَبَة و رَحْبَة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به رحبة شود.
رحاب . [ رُ ] (اِخ ) نام موضعی . (از ناظم الاطباء). موضعی است به حوران . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام فارسی