رجال الغیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ لُ لْ غَ) [ ع. ] (اِمر.) هفت تن از مردان خدا که زندهاند ولی به چشم جهانیان دیده نمیشوند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رِ لُ لْ غَ) [ ع. ] (اِمر.) هفت تن از مردان خدا که زندهاند ولی به چشم جهانیان دیده نمیشوند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رجال الغیب . [ رِ لُل ْ غ َ ] (اِخ ) یا نجبا. هفت تن اند که ایشان را رجال الغیب گویند. رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون ص ٩٣٠ شود.