رثمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رثمة. [ رُ م َ ] (ع اِ) بتمام معانی رَثَم . (از منتهی الارب ). سپیدی سر بینی اسب و سپیدی بینی اسب و سپیدی که تا لب پائین آن رفته باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به رَثَم شود.
رثمة. [ رَ ث َم َ ] (ع اِ) باران نرم ریزه . ج، رِثام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به رَثْمة شود.
رثمة. [ رَ م َ ] (ع اِ) رَثَمة. کناره ٔ نان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ باران نرم ریزه . ج، رِثام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).