رتج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رتج . [ رَ ت َ ] (ع اِ) رِتاج . در بزرگ . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به رتاج شود.
رتج . [ رَ ت َ ] (ع مص ) بسته شدن بر کسی سخن .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بسته شدن سخن . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار) (از اقرب الموارد).
رتج . [ رَ ] (ع مص ) بند کردن در را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).