رباط بنجیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رباط بنجیر. [ رُ طِ ب َ ] (اِخ ) رباطی که مدفن شیخ بانجیربن عبداﷲ خوزی و شاگرد فاضل او ابوعبداﷲ جعفربن امام نصیرالدین معروف بصاحب لوح میباشد و شیخ بانجیر (بنجیر) آنرا در شیراز بنا کرد. رجوع به ص ٥٣٥ و پاورقی ص ٢٩٦ شدالازار چ قزوینی شود.