رباخور

رباخور. [ رِ خوَرْ/ خُرْ ] (نف مرکب ) رباخوار. رباخواره : رباخواری مکن این پند بنیوش که با شیر رباخور کرد خرگوش . نظامی . و رجوع به رباخوار و رباخواره و ربا شود.