رباحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رباحی . [ رَ ] (اِخ ) محمدبن سعد. نحوی و لغوی و شاعر که بسبب انتساب به شهرحیان، حیانی نیز گفته شده است . (از معجم البلدان ).
رباحی . [ رَ ](اِخ ) محمدبن ابوسهلویه . فقیه و محدث بود. (از معجم البلدان ). و رجوع به اللباب فی تهذیب الانساب شود.
رباحی . [ رَ ] (اِخ ) قاسم بن شارح . محدث و فقیه بود. (از معجم البلدان ).