رایل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رایل . [ ی ِ ] (ع ص، اِ) رائل . راؤل . دندان زاید که در ردیف دندانهای دیگر نروید بلکه پس پشت آنها برآید. (از اقرب الموارد). دندان زاید. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ج، روائل . (ناظم الاطباء). دندانی که برای جانوران درآید و آنها را از خوردنی و آشامیدنی بازدارد. (از اقرب الموارد). ◄ چکان از هر چیزی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). هر چیزی که قطره قطره بریزد. (ناظم الاطباء). ♦ روال رایل ؛ آب دهان ستور که از بسیاری ریزان باشد. (ناظم الاطباء).