راکاره

راکاره . [ رَ / رِ ] (ص ) زن فاحشه و بدکاره . (برهان ) (آنندراج ) (شعوری ج ٢ ورق ١٤) (ناظم الاطباء) (شمس اللغات ) (انجمن آراء). زن روسپی . (ناظم الاطباء) : ای طبع تو بسته تر ز سنگ خاره وی گاه سخن سرددم گه خواره وی والده ٔ عزیز تو آنکاره وی سگ بزبان بزدیت راکاره . شرف شفروه (از شعوری ).