راویان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راویان . (اِخ ) دهی از دهستان قطور بخش حومه ٔ شهرستان خوی، واقع در ٤٦هزارگزی جنوب باختری خوی و ٨٥٠٠ گزی جنوب راه ارابه رو قطور بخوی . این ده در دره واقع شده و هوای آن سردسیر و سالم و سکنه ٔ آن ١٦٦ تن است . آب راویان از چشمه تأمین میشود و محصول عمده ٔ آن غلات است . پیشه ٔ مردم کشاورزی و دامپروری است . این ده در ٥هزارگزی مرز ترکیه قرار گرفته و محل سکونت ایل شکاک است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).