راوَدَتْهُ

وَ راوَدَتْهُ الَّتی هُوَ فِی بَیْتِهَا «راوَدَتْهُ» از مادّه «مراوده»، در اصل به معناى جستجوى مرتع و چراگاه است، و مثل معروف: أَلرّائِدُ لایَکْذِبُ قَوْمَهُ «کسى که دنبال چراگاه مى رود، به قوم و قبیله خود دروغ نمى گوید» اشاره به همین است.(15)