راهگرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راهگرد. [ گ َ ] (نف مرکب ) که در راه بگردد. که درراه گردش کند. که در راه قدم زند. گردنده در راه .
راهگرد. [ گ ِ ] (اِخ )نام ایستگاه راه آهن جنوب میان ایستگاه سواریان و نانگرد، واقع در ٢٤٨هزارگزی تهران . (یادداشت مؤلف ).