راه آموز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راه آموز. (نف مرکب ) ره آموز. استاد. (بهار عجم ). راهنما و رهنمون . (از آنندراج ). راهنما و بدرقه . (ناظم الاطباء). و رجوع به ره آموز در همین لغت نامه شود. ◄ که از کسی راه یاد گیرد.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راه آموز. (نف مرکب ) ره آموز. استاد. (بهار عجم ). راهنما و رهنمون . (از آنندراج ). راهنما و بدرقه . (ناظم الاطباء). و رجوع به ره آموز در همین لغت نامه شود. ◄ که از کسی راه یاد گیرد.