رامهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رامهر. [ م ِ هَُ ] (اِخ ) رامهرمز. شهرکیست بر لب رود نهاده [ بخوزستان ] و مانی را آنجا کشتند. (از حدود العالم ). از نوشته ٔ حدودالعالم و تحفةالدهر بنظر میرسد که همان رامهرمز است . رجوع به رامهرمز در همین لغت نامه و نخبةالدهر دمشقی ص ١١٩ شود.