رامشینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رامشینی . (اِخ ) شیرویه مظفربن حسن بن حسین بن منصور رامشینی . او ازابومحمد حسن بن احمدبن محمد ابهری صفار حدیث روایت کرد و معدانی از او روایت دارد. (از معجم البلدان ).
رامشینی . (اِخ ) امیری بن محمدبن منصوربن ابواحمدبن جیک بن بکربن اخرم بن قیصربن یزیدبن عبداﷲبن مسرور ابوالمعالی رامشینی . او از ابومنصور مقومی و ابوالفضائل عبدالسلام ابهری و ابومحمدحسن بن محمدبن کاکا ابهری مقری روایت دارد. و مردی فقیه وادیب و فاضل و اهل تقوی و پرهیزکاری و روزه داری بود. (از معجم البلدان ج ٤).