رامشگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رامشگه . [ م ِ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف رامشگاه . انجمن و مجلس شادی وخوشی . بزم عیش و طرب : بیاراست رامشگهی شاهوار شد ایوان بکردار باغ بهار. فردوسی . بفرمود کان بندی میزبان بیاید به رامشگه مرزبان . نظامی . برامشگهت نیزبینم شگرف حریفی نداری درین هر دو حرف . نظامی . ◄ جای آسایش و فراغت . (ناظم الاطباء).