رالف لینتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رالف لینتون . [ تُن ْ ] (اِخ ) دکتر رالف لینتون، دانشمند مردم شناس آمریکائی، در فوریه ٔ ١٨٩٣م . درفیلادلفیا بدنیا آمد. در آغاز جوانی به مطالعات باستانشناسی علاقمند شد و برای تحقیق در این زمینه به گواتمالا و نواحی جنوب غربی آمریکا سفر کرد. در سال ١٩٢٠بجزیره ٔ «مارکزا» رفت و مدت دو سال در آنجا اقامت گزید. بر اثر تحقیقاتی که در این جزایر بعمل آورد، معتقد شد که مطالعه در زندگی اجتماعات زنده ٔ امروزی بمراتب جالب توجه تر و مهمتر از تحقیقات باستانشناسی است . در سال ١٩٢٥ م . برای ادامه ٔ مطالعات علمی خود به ماداگاسگار و افریقای خاوری رفت و دو سال و نیم در آن نواحی بسر برد. در این هنگام از دانشگاه هاروارد باخذ درجه ٔ دکتری نایل شد. در ١٩٢٨ م . کتاب ارزنده ٔ «مطالعه ٔ انسان » را انتشار داد که مهمترین اثر اوست . وی در این کتاب، زمینه های جدیدی را مورد بررسی قرار داده و راه تازه ای در برابر دانشمندان مردم شناسی گشوده است . در سال ١٨٤٦ م . استاد مردم شناسی دانشگاه ییل شد و از آن هنگام تا پایان زندگی چندین کتاب و رساله در زمینه های مختلف مردم شناسی منتشر ساخت که از آن جمله سیر تمدن اثر نامی او را باید نام برد. و کتاب مزبور بوسیله ٔ آقای پرویز مرزبان بپارسی برگردانده شده است . مرگ وی بسال ١٩٥٣ م . روی داد. (از ترجمه ٔ سیر تمدن چ مؤسسه ٔ فرانکلین تهران ١٣٣٧ هَ . ش .).