رافع یزدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رافع یزدی . [ ف ِ ع ِ ی َ ] (اِخ ) سید محمد رفیع معروف و متخلص به رافع یزدی . از گویندگان صاحب دیوان بود. اواز یزد بسوی دهلی روی آورد و آنگاه به کشمیر رفت و در آنجا سکنی گزید. شرح حالش در روز روشن ص ٢٣٥ آمده است . گمان میرود او همان رافع کشمیری باشد. (از الذریعة ج ٩ بخش دوم ص ٣٤٩). و رجوع به رافع کشمیری شود.