راغد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راغد. [ غ ِ ] (ع ص ) زندگی خوش و وسیع. ج، رَغَد چون خدم و خادم . (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ). و رجوع به رَغَد شود.
راغد. [ غ ِ] (اِخ ) صحرایی است در دناقل در قسمت جنوبی حبشه و ١٢٠هزارگزی باختری ساحل دریای سرخ که مساحت آن ٢٤٠٠ میلیون گز مربع میباشد. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣). ♦ بادراغد ؛ بادی که از سوی راغد وزد. رجوع به بادراغد شود. (از یادداشت مؤلف ).