راغب هندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راغب هندی . [ غ ِ ب ِ هَِ ] (اِخ ) میرمبارک بن سید عاصم بن عبداﷲ و نیاکان وی از قصبه ٔ امام میباشند که از نواحی بلخ است ولی ابتدا در دکن و سپس در مدرس رحل اقامت افکندند راغب بسال ١٢٠٣ هَ . ق . در مدرس دیده بر جهان گشود. وی غیر از دیوان شعر دو مثنوی بنام «ساقی نامه » و «فراقنامه » دارد. شرح حال و آثار او در صبح گلشن ص ١٧٠ و قاموس الاعلام ترکی ج ٣ و ریحانة الادب ج ١ آمده است . (از الذریعة ج ٩ بخش ٢ ص ٣٤٩). مدرس تبریزی این بیت را در ریحانة الادب (ج ٣ ص ٦٨) از وی آورده است : ز اضطراب خود آرام یافتم راغب بسان جنبش گهواره شد تپیدن من .