راغب شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راغب شیرازی . [ غ ِ ب ِ ] (اِخ ) کلب حسین بیگ از اهل شیراز بود و این شعر از اوست : صد نامه نوشتیم و جوابی ننوشتی این هم که جوابی ننویسند جوابیست . (از آتشکده ٔ آذر چ بمبئی ص ٣٠).
راغب شیرازی . [ غ ِ ب ِ ] (اِخ ) میرزا غلامحسین معروف به راغب شیرازی در اوایل قرن حاضر (چهاردهم هجرت ) می زیست و از شعرای شیراز بود. از اوست : دمی در خلوتی با دلستانی به از عمری است اندر گلستانی تنم از مویه شد چون موی باریک ز تاب طره ٔ لاغر میانی چو کامم از حرم حاصل نگردد نیاز آرم سوی دیر مغانی . او در سال ١٣٠٣ هَ . ق . در قصبه ٔ جهرم از مضافات فارس درگذشت . (از ریحانة الادب ج ٢ ص ٦٧). و رجوع به آثار العجم ص ٧٥٧ و الذریعة ج ٩ بخش ٢ شود.